Blog: Wanneer is het genoeg geweest?

Ik zie dat het haar pijn doet. Ze wil het zo graag goed doen en heeft een enorme wilskracht. Ze blijft doorzetten, ze wil het niet opgeven. Maar diep van binnen weet ze: op deze plek komt ze niet tot haar recht. Ze weet dat ze bij deze werkgever nooit alles kan doen wat ze zo graag wil, wat ze zo goed kan. En dat ze, wil ze al het mooie wat ze te bieden heeft echt tot zijn recht laten komen, dappere keuzes zal moeten maken. In de gesprekken die ik met haar voer komt dit telkens weer duidelijk naar voren. Ze wil wel, maar het lukt niet. En toch blijft ze waar ze is. Omdat ze de hoop niet wil opgeven, omdat ze blijft geloven dat ze toch een doorbraak kan forceren. Misschien, als de nieuwe leidinggevende waarmaakt wat ze heeft beloofd, misschien is er dan ruimte. Misschien, als alle collega’s doen wat ze moeten doen, misschien dat het dan wel lukt. En keer op keer komt de ruimte er niet. Keer op keer krijgt ze bevestigd wat ze diep van binnen al lang weet.

Ze is niet alleen. Er zijn zoveel mensen die weten, die voelen, dat ze hun talenten niet optimaal benutten. Die, vaak tegen beter weten in, toch blijven proberen de plek waar ze zitten om te vormen naar iets waar ze wel tot hun recht komen. Omdat dat dat het veiligst voelt, omdat ze daarvoor nu eenmaal hebben gekozen en niet goed weten of ze wel weer een nieuwe kans zullen krijgen. Een droom in duigen zien vallen doet immers pijn.

De jurk die maar niet passen wilde

In mijn studietijd kocht ik een hele gave jurk. Een lange zwarte jurk van parachutestof, van Diesel. Het was een nauwsluitend model, maar sloot bij mij op de rug niet zo mooi aan. Ik wilde hem toch persé hebben, ik zag helemaal voor me hoe deze jurk de potentie had mij als gegoten te zitten. Ik ging ermee naar de kleermaker. Die nam hem in bij de rug, waardoor hij iets beter zat. Af en toe droeg ik de jurk. Dat ik niet zo goed kon bukken als ik hem droeg omdat de kleermaker wel erg enthousiast was geweest met innemen nam ik op de koop toe. Hij was trouwens ook wel erg lang, waardoor ik er eigenlijk ook niet zo goed mee kon lopen. Na een paar keer dragen besloot ik hem te laten inkorten. Met wat meer bewegingsvrijheid bij mijn benen zou hij vast beter bevallen. Nog 3 keer heb ik hem aangehad, daarna hing hij een paar jaar werkloos in mijn kast, tot ik hem uiteindelijk weg deed. Zwart was namelijk toch niet helemaal mijn kleur.

Ik was vastbesloten de jurk aan mijn wensen te laten voldoen, ook al wist ik eigenlijk al vanaf het begin dat het nooit helemaal zou lukken. Ik weigerde te erkennen dat dat wat ik zo graag wilde niet zou gaan gebeuren en zette alles op alles om het toch voor elkaar te krijgen. Wat een tijd, geld en energie heb ik erin gestoken. En toen ik de jurk uiteindelijk weg deed voelde ik een grote opluchting. Het hoefde niet meer, ik kon het loslaten. Ik kocht een ander jurkje. Het zat me direct als gegoten. Ik voelde me prachtig, telkens als ik het aantrok.

Benut je talenten

Iedereen beschikt over talenten die goud waard zijn. Die, als ze op de juiste plaats en op de juiste manier worden ingezet, levens kunnen veranderen, gelukkig kunnen maken. Voorwaarde daarvoor is wel dat ze ruimte krijgen, dat ze niet geforceerd worden zich te voegen naar het kader waarin je, al dan niet bij toeval, nu eenmaal in bent beland.

Neem geen genoegen met de eerste de beste plek waar je talenten een beetje ruimte krijgen om zich te ontwikkelen. Blijf kritisch onderzoeken of je op je plek bent, of je voldoende ruimte hebt om jezelf te ontplooien.

Erkennen dat je niet op de juiste plek bent om je dromen helemaal waar te maken is bepaald geen sinecure, dat vraagt veel tijd, moed en lef. Probeer je, als je vermoedt dat dit ook bij jou het geval is, eens voor te stellen wat je zou doen in een ideale situatie. Met wie zou je werken? Welke doelen zou je behalen? Hoe zou je je voelen? Wat heb je nodig om dat te bereiken? In welke omgeving is dat te realiseren? Kun je dat, wellicht met de nodige aanpassingen, binnen je huidige omgeving doen? Of is het nodig een geheel nieuwe voedingsbodem voor je dromen te creëren? Wees eerlijk tegen jezelf, wees je bewust van het feit dat aan nadenken en voelen geen enkele consequentie zit. Dat je helemaal niets hoeft te veranderen als je dat echt niet wilt. Maar geef jezelf wel de mogelijkheid te onderzoeken wat je nodig hebt. Het duurde bij mij ook een paar jaar voor ik het jurkje van de hand kon doen, het idee dat het niet voor mij gemaakt was had nu eenmaal tijd nodig om te rijpen. Maar toen het zover was ontstond er plotseling ruimte. Ruimte voor een nieuwe jurk. Daar heb ik nog een heleboel plezier van gehad.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *